Okręt został zbudowany w 1864 roku, pięć lat wcześniej, zanim dobrze znana opowieść Verne`a została opublikowana i można przypuszczać, że słynny francuski pisarz miał okazję zapoznać się z opisem technicznym łodzi podwodnej.
Pułkownik Blashford, który przybył do bazy w Dorset (Scientific Exploration Society), słyszał już o tym niezwykłym obiekcie. Okręt widziany był już 20 lat wcześniej, ale sądzono, że był on japońską mini-łodzią podwodną, a inni upierali się, że jest to stary, wyrzucony do morza boiler, więc szybko o nim zapomniano. Kiedy jednak Blashford powrócił do Panamy w poszukiwaniu starożytnych ruin, morskie muzeum w Kanadzie poprosiło go, żeby zbadał obiekt.
"Mieliśmy dużo szczęścia, by się na nią natknąć ponieważ podczas przypływu jest ona całkowicie zanurzona, ale udało nam się do niej dostać podczas odpływu, kiedy widać ją od połowy", powiedział Blashford.
"Czekaliśmy na przypływ, abyśmy mogli zanurkować i dokonać dokładnych oględzin. Było to niesamowite doświadczenie ponieważ ekspert, który nurkował razem z nami powiedział, że obiekt liczy sobie dużo więcej, niż przypuszczaliśmy."
Okręt liczył sobie 10 metrów długości i został zbudowany przez wizjonera i wynalazcę, Juliusa Kroehl`a dla sił zbrojnych, ale ostatecznie nigdy nie został użyty podczas wojny. Okręt skończył w Panamie, gdzie służył jako przydatne narzędzie w handlu perłami.
"System był identyczny z tym, który był w książkowym Nautilusie Verne`a", powiedział pułkownik dodając, że Verne musiał gdzieś przeczytać na temat systemu, który pozwala opuścić okręt na dnie morza.
Jeden z najbardziej znanych morskich ekspertów, Wyn Davies, zgodził się, że okręt mógł być inspiracją dla pisarza. "Jeżeli Juliusz Verne badał stosunkowo młody świat podwodnych okrętów, prawdopodobnie usłyszał też o systemie zamykania łodzi podwodnej", powiedział.
PIERWSZA ŁÓDŹ PODWODNA?
David Bushnell (ur. 30 sierpnia 1740 - 1824), amerykański wynalazca, twórca jednego z pierwszych okrętów podwodnych.
Urodzony w Saybrook w stanie Connecticut, ukończył w 1775 Uniwersytet Yale`a. Podczas studiów, pracował nad koncepcją jednoosobowego okrętu podwodnego, który zbudował w 1775 i nazwał "Turtle" (żółw). W tym czasie trwała wojna amerykańsko-brytyjska i okręt podwodny miał być użyty według Bushnella do walki z brytyjskimi okrętami blokującymi Nowy Jork.
"Turtle" był zbudowany z drewna dębowego wzmocnionego metalem, w formie jednoosobowej szczelnej jajowatej kapsuły, napędzanej ręcznie za pomocą korby połączonej ze śrubą. Jedyny członek załogi obsługiwał też mniejszą śrubę pionową do ruchu okrętu w pionie oraz ster kierunku. Miał do dyspozycji proste środki nawigacji, jak kompas oraz zapas powietrza na pół godziny. Zanurzanie i wynurzanie odbywało się za pomocą nabierania wody do zbiornika balastowego na dole okrętu i jej wypompowywania. Na górze okrętu znajdował się świder, którym członek załogi miał się wwiercić w drewniane dno atakowanego okrętu i przymocować do niego minę, odpalaną za pomocą mechanizmu zegarowego.
"Turtle" został użyty w akcji przeciw brytyjskiemu okrętowi HMS "Eagle" w nocy z 6 na 7 września 1776 przez sierżanta Ezrę Lee, lecz umieszczenie miny pod okrętem nie udało się z powodu niemożności wwiercenia się. Kolejne próby też nie były skuteczne.
David Bushnell został następnie wcielony do Korpusu Inżynieryjnego (Corps of Engineers) amerykańskiej Armii Kontynentalnej. Porzucił prace nad okrętem podwodnym, lecz kontynuował je nad różnego rodzaju minami morskimi.
W 1787 Bushnell wyjechał do Francji. W 1795 powrócił do USA, gdzie w tajemnicy, pod nazwiskiem David Bush osiedlił się w Warrenton w stanie Georgia. Przez resztę życia praktykował medycynę i wykładał w Warrenton Academy; jego prawdziwą tożsamość odkryto dopiero po śmierci. Zmarł w 1824 (według innych danych, w 1826).
pl.wikipedia.org
Postów (0)