W 1698 roku, w Bastille uwięziono tajemniczego mężczyznę. Nikt nie był w stanie określić kim był ten człowiek, a trzeba wiedzieć, że rezydenci tego francuskiego więzienia byli zwykle znaczącymi ludźmi, którzy popadli w niełaskę króla Ludwika XIV. Mężczyzna był jeńcem państwowym od co najmniej 1687 roku i, co najdziwniejsze, przez cały pobyt w więzieniu jego twarz zakrywała żelazna maska. Zamaskowany mężczyzna zmarł w 1703 roku, jednak pogłoski o jego tajemniczym życiu nadal krążą wśród ludu. W roku 1711 szwagierka króla, Księżna Palatine, wspomniała o tej historii w liście adresowanym do jej ciotki. Wynikało z niego, że więziony mężczyzna był bardzo dobrze traktowany, jednak przez cały czas pilnowany był przez dwóch muszkieterów gotowych zabić go, jeżeli ten będzie usiłował zdjąć maskę. Więzień zmuszony był jeść w masce, spać w niej i w końcu w niej umarł. Jego tożsamość była tajemnicą nawet na królewskim dworze.

Pisarz i filozof Voltaire był również więziony w Bastille ok. 1717 roku. Spędził tam prawie rok i po tym pobycie opowiedział przyjacielowi o człowieku, który podobno obsługiwał mężczyznę w żelaznej masce. W jego książce "The Age of Louis XIV", opublikowanej w 1751 roku, Voltaire opisywał, iż więzień został zmuszony do noszenia żelaznej maski jeszcze przed rokiem 1661, kiedy był jeńcem na wyspie Sainte-Marguerite. Więzień był ponoć bardzo młodym, wysokim i bardzo przystojnym mężczyzną. Nosił na sobie płócienne ubrania przyozdobione w najpiękniejsze hafty i bardzo lubił grać na gitarze.

W późniejszych dziełach Voltaire można odnaleźć szereg wskazówek tyczących się prawdopodobnej tożsamości więźnia. Zgodnie z opisami Voltaira, mężczyzna zmarł w wieku około 60 lat i sprawiał wrażenie uderzającego podobieństwa do kogoś bardzo sławnego. Oczywiście najbardziej rozpoznawalną i sławną twarzą we Francji w tych czasach był król Ludwik XIV, który liczył sobie mniej więcej tyle lat, co więziony. Inny pisarz, Joseph de Lagrange-Chancel, mieszkający w Wersalu podczas panowania Ludwika XIV, został aresztowany i uwięziony w Sainte-Marguerite w 1720 roku. Pisarz zapewniał, że Benigne d`Auvergne de Saint-Mars, gubernator Sainte-Marguerite, traktował zamaskowanego mężczyznę z wielkim szacunkiem i zwracał się do niego "mój księciu".

W 1768 roku, potomek Saint-Mars`a napisał, że więzień został nazwany "Wieżą" przez ludzi, którzy dokonali aresztowania. Utwierdzał również, że tajemniczy człowiek nie musiał przez cały czas nosić na sobie maski ... jedynie publicznie i stąd strażnicy często widzieli go bez niej. Kiedy funkcjonariusze więzienni byli w obecności "Wieży" z grzecznością zdejmowali kapelusze i stali do momentu, kiedy więzień nie pozwolił im przysiąść.

Wszystkie opowieści o zamaskowanym więźniu często ze sobą kolidują. Jedni pisarze twierdzili, że maska była z czarnego aksamitu, a nie z żelaza. Etienne Du Junca, który był w tych czasach drugim dowódcą Bastille, nigdy nie widział więźnia bez jego czarnej aksamitnej maski. Z jego dziennika można dowiedzieć się, że więźnia pochowano pod imieniem M. de Marchiel. W późniejszym czasie pisarz umieścił w akcie zgonu imię Marchioly oraz jego wiek - w przybliżeniu ok. 45 lat.

W 1789 roku, dziennikarz Frederic-Melchior Grimm twierdził, że królewski lokaj wyjawił mu sekret tyczący się brata bliźniaka Ludwika XIV. Ojciec braci, Ludwik XIII w obawie przed rywalizacją i walką o tron między dwoma bliźniaczymi potomkami zataił narodziny drugiego. Chłopiec został przewieziony na wieś do gospodarstwa prowadzonego przez arystokratę, gdzie był traktowany z należytym poważaniem, ale nikt nigdy nie wyjawił mu jego pochodzenia i kim jest. Coś się jednak wydarzyło w młodości mężczyzny, podobno zobaczył gdzieś portret swojego brata i odkrył prawdę. Niedługo po tym został zatrzymany i całą resztę życia miał spędzić w niewoli z twarzą ukrytą pod żelazną maską.

Wielu ludzi pokłada wiarę w tą, prawdopodobnie fikcyjną postać, upiększoną przez wielu pisarzy na przestrzeni wielu lat. Opowiadano nawet, że w czasach, kiedy Bastille był szturmowany przez tłum rewolucjonistów, natrafiono na szkielet księcia, który nadal miał na sobie żelazną maskę, bynajmniej nie ma żadnego zapisu potwierdzającego te wydarzenie.

Wielu ludzi twierdzi, że trudno uwierzyć w to, iż Ludwik XIV był prawowitym synem Ludwika XIII i jego żony Anny z jednego prostego powodu: Ludwik XIII i jego żona nienawidzili się nawzajem. Ich małżeństwo pozostało "nieskonsumowane" przez co najmniej cztery lata ... to było 23 lata przed narodzinami pierwszego dziecka.

Chodziły pogłoski, że Ludwik, "Dar Boży", cudowne dziecko, był synem ulubieńca Anny - Duc`a de Beaufort`a. Legendy głoszą, że to właśnie Beaufort został zakuty w żelazną maskę, by zapobiec plotkom, iż to on jest prawowitym ojcem młodego Ludwika. Beufort nie był jedynym mężczyzną, który był związany z Anną. Wiele lat wcześniej nawiązała ona krótki romans z angielskim księciem Buckingham. Wielu sugeruje, że Żelazna Maska należała do ich ukrywanego przed światem syna. W innych jeszcze przekazach można dowiedzieć się że człowiekiem w masce jest Marc de Jarrigue de La Morelhie, zięć lekarza królowej. Morelhie mógł odkryć prawdę, że Ludwik XIV nie jest synem Ludwika XIII dlatego został uwięziony w żelaznej masce, aby nie podzielił się z innymi swą niebezpieczną wiedzą.

Żelazną maskę przypisywano również domniemanej córce Anny i Ludwika XIII. W obawie, iż ich pierwsze dziecko będzie ostatnim, a do dziedziczenia tronu królewskiego potrzebny był chłopiec, para królewska najprawdopodobniej zamieniła dziewczynkę na przybranego syna. Oszust był Ludwikiem XIV, a prawdziwa księżniczka została wygnana i uwięziona w żelaznej masce. Historia ma również inne polityczne motywy. Możliwe, że rok po narodzinach Ludwika XIV, Anna urodziła drugiego syna, Filipa. Przeciwnicy Ludwika XIV utrzymywali, że to właśnie Filip jest najstarszym synem i prawowitym spadkobiercą tronu królewskiego.

Ojciec Ludwika XIV zmarł kiedy ten miał zaledwie cztery lata. Przez niemal 18 lat, Anna pełniła rolę regentki jej syna, a jej doradcą był Cardinal Mazarin. Chodzą pogłoski, że Anna poślubiła Mazarin`a. W końcu powstała legenda, że Anna i jej doradca mieli potajemnie syna, który został ... oczywiście ... zamknięty w żelaznej masce.

W opowieści "Człowiek w żelaznej masce" Alexandra Dumas`a, Ludwik XIV ma 23 lata. Głównymi bohaterami są matka Ludwika - Anna, oraz jej kochanek Ludwik de Valliere. Służba Ludwika - Colbert i Fouquet również odgrywa ważne role. Król posiadał grupę arystokratów nazywanych Muszkieterami, chociaż muszkieterzy w powieści Dumasa byli fikcyjni.

Jeden z głównych powodów, dla których Ludwik XIV jest tak dobrze znany to wybudowany przez niego piękny pałac w Wersalu. Film z Leonardo DiCaprio, który wcielił się w postać człowieka w żelaznej masce (opartej na powieści Dumasa) umiejscowiony jest w latach 1660, kiedy Ludwik XIV dopiero zaczynał upiększać swój majątek. Nicholas Fouquet, twórca pięknego majątku Vaux-le-Vicomte, był inspiratorem Ludwika XIV. Prawdopodobnie zawiść króla doprowadziła do zatrzymania Fouquet`a i zakucia go w żelazną maskę.

Kim był zamaskowany mężczyzna?

O mężczyźnie w żelaznej masce wiemy bardzo niewiele, ale wydaje się nieprawdopodobne, że był on (jak to legenda sugeruje) bratem bliźniakiem Ludwika XIV. Król był niskiego wzrostu (jego buty na wysokiej podeszwie i peruka miała sprawiać wrażenie, że jest wyższym). Mężczyzna w żelaznej masce był wysokiego wzrostu. W akcie zgonu zamaskowanego więźnia zapisano, że miał on ok. 45 lat, król wtedy liczył sobie lat 66.

Oczywiście więziony człowiek nie musiał być wcale identyczny z jego bratem królem. Przez lata proponowano wiele rozwiązań tajemnicy człowieka w żelaznej masce. Niektórzy sugerują nawet, że chciano ukryć fakt, że był on czarnoskóry, lub był kobietą. Większość ekspertów utrzymuje, że w żelaznej masce zamknięto arystokratę lub służącego arystokraty.

Ludzie, którzy mogli kryć się pod maską

Duc de Beaufort: Admirał Francji, zginął w 1669 roku podczas walk z Turkami. Niektórzy sądzą, że to właśnie on został uwięziony ponieważ miał być prawdziwym ojcem Ludwika XIV, na co nie ma żadnego dowodu.

Eustache Danger: lokaj, zatrzymany z nieznanych powodów w 1669 roku. Pisarz John Noone sugeruje w swojej książce z 1988 roku "Człowiek Za Żelazną Maską", iż gubernator Bastille przetrzymywał Danger`a w masce, by zrobić na innych wrażenie, że powierzono mu ważnego więźnia.

Eustache Dauger de Cavoye: francuski oficer wojskowy, który został zatrzymany w 1668 roku, prawdopodobnie pod zarzutem uprawiania "szatańskich" rytuałów. Powody jego aresztowania zostały przypuszczalnie utajnione ponieważ jedna z kochanek króla była również wyznawczynią szatana. W niektórych teoriach mówi się, że Dauger był nieślubnym bratem Ludwika XIV, stąd próbowano ten fakt ukryć.

Nicolas Fouquet: był ministrem finansów Ludwika XIV. W 1661 roku, król wziął udział w szykownej uroczystości w rezydencji Fouquet`a i stał się tak zazdrosny, że nakazał zatrzymać ministra. Fouquet zmarł w więzieniu w 1680 roku. Zgodnie z legendą, Ludwik w tym samym roku obiecał uwolnić Nicolasa, jednak kiedy dowiedział się, że jego aktualna kochanka była niegdyś związana z Fouquet`em` zmienił zdanie. Aby uniknąć dotrzymania obietnicy zainscenizowano śmierć Fouquet`a, a on sam został zamknięty w żelaznej masce.

Count Ercolo Antonio Matthioli: Włoch, który pracował dla Księcia Mantua. Francuzi chcieli kupić fortecę Casale od Księcia, ale Matthioli źle potraktował negocjacje i został aresztowany z rozkazu Ludwika XIV. Mówi się, że Matthioli nosił na twarzy maskę dobrowolnie, ponieważ taka była włoska tradycja.

Moliere: słynny aktor i dramaturg, zmarł w 1673 na suchoty. Zgodnie z jedną teorią, śmierć Moliera została sfałszowana, a on sam został uwięziony w żelaznej masce, ponieważ jego sztuki obrażały zagorzałych zakonników.

Nabo: czarny karzeł, który rzekomo miał romans z żoną Ludwika XIV, Maria-Theresa. Zgodnie z legendą, Nabo został uwięziony po tym, jak królowa wydała na świat jego dziecko. Aby uniknąć skandalu, król nakazał aresztować Nabo, a dziecko wygnać.

Legenda Człowieka w Żelaznej Masce po dziś dzień intryguje ludzi. Jego tożsamość prawdopodobnie na zawsze pozostanie jedną z największych zagadek historii.

Autor: platon Źródło: Internet Komentarze (0)

Musisz być zalogowany, aby móc komentować. Rejestracja.